မော်တာအရွယ်အစားကို ကြီးမြင်းလေးစွာ တိုးမော်တာတစ်လုံးသည် အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းနည်းမှု မဟုတ်ပါ။

စက်မှုလျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်ရေး အတူတက်လုပ်ဆောင်သည့်စနစ် ဖြေရှင်းနည်း

၁။ လုပ်ငန်းလေးမှုများ

လိုအပ်သည့် ပရောဂျက်များအတွက် ကြီးမား လျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်နိုင်မှု (ဥပမာ ၁ မီဂါဝပ် (MW) သို့မဟုတ် ထိုထက်များသည် ), သဘောထားမှုအရ သုံးစွဲမှုအတွက် ဒီဇယ်မီးဖွဲ့စက် တစ်လုံးကို ရွေးချယ်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် အရွယ်အစားကြီးမားသည့် မီးဖွဲ့စက်တစ်လုံးသည် စီးပွားရေးအရ သို့မဟုတ် လက်တွေ့အရ အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းနည်း မဟုတ်နိုင်ပါ။

စက်မှုလုပ်ငန်းများတွင် လုပ်ငန်းတာဝန်များသည် တစ်နေ့လုံး ပြောင်းလဲနေလေ့ရှိသည်။ အရွယ်အစားကြီးမားသည့် မီးဖွဲ့စက်တစ်လုံးသည် လုပ်ငန်းလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် အများဆုံး လုပ်ငန်းစဥ်ဖြင့် အလုပ်လုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး လက်တွေ့လိုအပ်ချက်သည် အလွန်နိမ့်ပါကပါ အလုပ်လုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းကြောင့် အသုံးပျောက်မှု တစ်ယူနစ်လျှင် အင်ဓန်အသုံးပြုမှု ပိုများလာပြီး လုပ်ငန်းစဥ်အား ထိရောက်မှုနည်းပါသည်။

ယုံကြည်စိတ်ချရမှုနှင့် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေး ပြဿနာများလည်း ရှိပါသည်။ မီးဖွဲ့စက် တစ်လုံးသာ ရှိပါက အဓိက ပျက်စီးမှု သို့မဟုတ် အစီအစဥ်ဖြင့် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေးအတွက် မီးဖွဲ့စက်အားလုံး အလုပ်မလုပ်နိုင်ဖြစ်သည်။ အရေးကြီးသည့် လုပ်ငန်းများအတွက် ထိုသို့သော အခြေအနေသည် အမှားအမှင်တစ်ခုတည်း ဖြစ်ပါသည်။

မီးဖွဲ့စက်အရွယ်အစား ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ဝယ်ယူရေးနှင့် မှုခ်ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းများလည်း ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာနိုင်သည်။ အလွန်ကြီးမားသည့် မီးဖွဲ့စက်တစ်လုံးသည် ပိုမိုမြင့်မားသည့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစွမ်းရည်၊ ပိုမိုကြီးမားသည့် မော်တော်ကုန်တင်စက်များ၊ ပိုမိုကြီးမားသည့် တပ်ဆင်ရေးနေရာများနှင့် ပိုမိုခက်ခဲသည့် နေရာဝင်ရောက်မှုအခြေအနေများကို လိုအပ်နိုင်သည်။

အခြားသော အဖြစ်များသော အယူအဆမှားများထဲတွင် အကြီးမားဆုံး မော်တော်ဂျင်နာရှိမှသာ အကောင်းဆုံး တန်ဖိုးကို ပေးနိုင်သည်ဟု ယူဆခြင်းဖြစ်သည်။ အမြင့်အာဏာရှိသော ပရောဂျက်များအတွက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော မေးခွန်းမှာ လိုအပ်သော စုစုပေါင်း စွမ်းအားကို ပေးနိုင်ရန် အကြီးစား မော်တော်ဂျင်နာတစ်လုံးထဲဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အသေးစား မော်တော်ဂျင်နာများ အများအပြားဖြစ်စေ ဘယ်လိုနည်းဖြင့် အသက်တာ စုစုပေါင်း စုစုပေါင်းစရိတ် နှင့် လုပ်ဆောင်မှု ပိုမိုလွယ်ကူခြင်းတို့ကို ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ၁ မီဂါဝပ်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသော အသုံးပုံအတွက် နောက်ဆုံး စက်ပစ္စည်းရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ရန်မှီ အကောင်းဆုံး မော်တော်ဂျင်နာတစ်လုံးနှင့် အသေးစား မော်တော်ဂျင်နာများကို အသုံးပြုသော အင်ဂျင်နီယာမှ စနစ်တကျ ဒီဇိုင်းပုံစံထုတ်ထားသော အများအပြား မော်တော်ဂျင်နာများ တစ်ပါတ်တွင် ချိတ်ဆက်ထားသော စနစ်ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရန် အရေးကြီးပါသည်။

၂။ ဖြေရှင်းနည်း - အကြီးစား မော်တော်ဂျင်နာတစ်လုံးအစား အများအပြား မော်တော်ဂျင်နာများကို တစ်ပါတ်တွင် ချိတ်ဆက်ခြင်း

ဖြေရှင်းနည်းမှာ မော်တော်ဂျင်နာတစ်လုံးကို အသေးစား မော်တော်ဂျင်နာများဖြင့် အစားထိုးခြင်းသာမှ မဟုတ်ပါ။ အရေးကြီးသော အချက်မှာ မော်တော်ဂျင်နာ၏ စွမ်းအားကို ပရောဂျက်၏ လုပ်ဆောင်မှု တန်ဖိုးအတိုင်း အများအပြား လိုအပ်သော စွမ်းအားနှင့် လုပ်ဆောင်မှု နည်းဗျူဟာကို အခြေခံ၍ ဒီဇိုင်းပုံစံထုတ်ရန် ဖြစ်သည်။

ပြောင်းလဲနေသော ဘော်ဒီဖိအား (variable-load) သို့မဟုတ် ယုံကြည်စိတ်ချရမှုမြင့်မားသော အသုံးပျော်မှုအတွက်၊ ဂျင်နေရော်စက်များကို အများအားဖြင့် တူညီသော ဘော်စ် (bus) တစ်ခုတွင် တစ်ပါတည်း လုပ်ဆောင်စေနိုင်ပါသည်။ စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ဘော်ဒီဖိအားများကို မှန်ကန်စွာ မျှဝေပေးသော စနစ်သည် ဗို့အား၊ မှုန်းနှုန်းနှင့် စွမ်းအားထုတ်လုပ်မှုတို့ကို လိုအပ်သော လုပ်ဆောင်မှုအတွင်း ထိန်းသိမ်းပေးပါသည်။

ဘော်ဒီဖိအားနိမ့်သောအခါ ဂျင်နေရော်စက်အနည်းငယ်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။ လိုအပ်ချက်များ တိုးမြင့်လာသည့်အခါ အပိုဂျင်နေရော်စက်များကို အလိုအလျောက် စတင်ကာ ဘော်စ်နှင့် တစ်ပါတည်း လုပ်ဆောင်စေပြီး ဘော်ဒီဖိအားများကို မှန်ကန်စွာ မျှဝေပေးနိုင်ပါသည်။ ဤသို့သော မော်ဂျူလာ ချဉ်းကပ်မှုသည် ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းအားကို လက်တွေ့လိုအပ်ချက်များနှင့် ပိုမိုနီးစပ်စေပါသည်။

ပြောင်းလဲနေသော ဘော်စ်စနစ်တစ်ခုအတွက် ပြည့်စုံသော ဖြေရှင်းနည်းတွင် ညှိနှိုင်းထားသော ကာကွယ်ရေးစနစ်၊ စီးကရိတ် ဖွင့်ပေးသော ကိရိယာများ (circuit breakers)၊ ဘော်စ်ဘာ (busbar) ဒီဇိုင်း၊ စောင်းကြည့်မှုစနစ်နှင့် ဘော်ဒီဖိအား စီမံခန့်ခွဲမှုတို့ ပါဝင်သော အတွက် နောက်ဆုံး ဖွဲ့စည်းမှုကို ပရောဂျက်၏ ဘော်ဒီဖိအားစာရင်း၊ မော်တော်စက်များ စတင်လုပ်ဆောင်ရေး လိုအပ်ချက်များ၊ ဗို့အား၊ မှုန်းနှုန်း၊ အတိုချိုးဖိအား အဆင့်၊ လိုအပ်သော အပိုအစိတ်အပိုင်းများ (redundancy) နှင့် အနာဂတ်တွင် ချဲ့ထွင်ရေး အစီအစဉ်များအပေါ် အခြေခံ၍ သတ်မှတ်ရပါမည်။

အဘယ်ကြောင့် အဆိုပါ အာကိတ်ခ်တ်ခ်ခ်ရှာ (architectures) နှစ်များကို နှိုင်းယှဉ်ရသနည်း။

၃။ ဖွဲ့စည်းမှုစာရင်းနှင့် ပရောဂျက်နမူနာ - ၇.၂ မီဂါဝပ် MTU ဂျင်နေရော်စက် ပြောင်းလဲနေသော ဘော်စ်စနစ်

လက်တွေ့ဥပမါတစ်ခုမှာ MTU ဒီဇယ်လျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်စက် ၄ လုံးကို အတူတက်လုပ်ဆောင်စေသည့် ၇.၂ MW အမြင့်ပါဝါပရောဂျက်ဖြစ်သည်။

ဤစနစ်တွင် ၁,၈၀၀ kW စက် ၄ လုံးပါဝင်ပြီး စုစုပေါင်းတပ်ဆင်ထားသည့် လျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်နိုင်မှုမှာ ၇,၂၀၀ kW ဖြစ်သည်။ ဤစက်များကို အထူးရည်ရွယ်သည့် အတူတက်လုပ်ဆောင်ရေးနှင့် အတူတက်ချိတ်ဆက်ရေးစနစ်ဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားပြီး လျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်နိုင်မှုကို တစ်ခုတည်းသော ညှိနှိုင်းထားသည့် လျှပ်စစ်စနစ်အဖြစ် စီမံခန့်ခွဲနိုင်သည်။

နေရာတွင် လိုအပ်သည့် လေးချိန်အတိုင်း စက်အရေအတွက်ကို အလုပ်လုပ်စေနိုင်သည်။ လျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်နိုင်မှု ပိုမိုများပါးလာသည့်အခါ အပိုစက်များကို အဖော်ပေးသည့် ဘတ်စ် (bus) နှင့် အတူတက်ချိတ်ဆက်ကာ လေးချိန်ကို မျှဝေသုံးနိုင်သည်။ စက်များကို စတင်ခြင်းနှင့် ရပ်ဆို့ခြင်းအစဉ်နှင့် အပိုအစုအဝေးမှု နောက်ခံမှုများကို ပရောဂျက်၏ လေးချိန်အများအပြားနှင့် လုပ်ဆောင်ရေးလိုအပ်ချက်များအရ ဆုံးဖြတ်ရမည်။

ဤပရောဂျက်တွင် စုစုပေါင်းလျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်နိုင်မှုမှာ မီဂါဝပ်အနည်းငယ်ရှိသည့်အခါ အလွန်ကြီးမားသည့် လျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်စက်တစ်လုံးကို အစားထိုးရေးအတွက် စက်မှုလျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်ရေး အတူတက်လုပ်ဆောင်သည့် အဆောက်အဦးများကို အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း ပြသထားသည်။

အကြံပြုထားသောပုံစံ

အင်ဂျင်နီယာမှတ်ချက် - မှန်ကန်သောဂျင်နေရော်ရှင်စွမ်းရည်၊ စွမ်းအားဖွင့်ပေးသည့်ပစ္စည်းစွမ်းရည်၊ ဗို့အားအဆင့်၊ ဘော့စ်ဘားစွမ်းရည်၊ ကာကွယ်ရေးဆောင်းပါမှုများ၊ ကြိုးအရွယ်အစားနှင့် လေးနက်မှုစီမံခန့်ခွဲမှုနောက်ခံများကို လျှပ်စစ်လေးနက်မှုစာရင်း၊ ဗို့အား၊ ကြိမ်နှုန်း၊ အတိုးအလျော့အဆင့်၊ မော်တော်စီးနှင့်စတာတ်လုပ်ရန်လိုအပ်ချက်များနှင့် လုပ်ဆောင်မှုနောက်ခံများမှ အတည်ပြုရမည်။

အင်ဂျင်နီယာအကျဉ်းချုပ်

မှန်ကန်သောဂျင်နေရော်ရှင်ဖြေရှင်းနည်းသည် အကောင်းဆုံးအလုပ်လုပ်သည့် တစ်ခုတည်းသောဂျင်နေရော်ရှင်များဖြစ်ရန်မလိုပါ။ အမြင့်စွမ်းရည်အသုံးပြုမှုများအတွက် တစ်ခုတည်းသောကြီးမားသောယူနစ်နှင့် မှီခိုသောဂျင်နေရော်ရှင်စနစ်ကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်းဖြင့် ဝယ်ယူစရိတ်၊ လေးနက်မှုစွမ်းရည်၊ အသုံးပြုနိုင်မှု၊ ထိန်းသိမ်းရေးလွတ်လပ်မှုနှင့် အနာဂတ်တွင် တိုးချဲ့နိုင်မှုတို့တွင် သိသာထင်ရှားသောကွာခြားမှုများကို တွေ့ရှိနိုင်ပါသည်။

ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရင်းနှီးမှု၊ လုပ်ဆောင်မှုစရိတ်၊ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုနှင့် လွတ်လပ်မှုတို့ကို အကောင်းဆုံးဟန်ချက်ညှိမှုဖြင့် လိုအပ်သောစွမ်းအားကို ပေးစေရန်အတွက် မှန်ကန်သောအဆောက်အအုပ်ကို ရွေးချယ်ရန်ဖြစ်သည်။