กังหันแบบแรงกระแทก (Impulse) กับกังหันแบบปฏิกิริยา (Reaction): ความแตกต่างหลักและการประยุกต์ใช้งาน

กังหันแบบแรงกระแทกและกังหันแบบปฏิกิริยามีบทบาทสำคัญต่อการผลิตพลังงานไฟฟ้าจากน้ำในปัจจุบัน โดยแต่ละประเภทมีข้อได้เปรียบเฉพาะที่เหมาะสมกับความต้องการในการดำเนินงานที่แตกต่างกัน กังหันแบบแรงกระแทก เช่น ล้อเพลตัน (Pelton wheel) มีประสิทธิภาพโดดเด่นในงานที่ใช้ความสูงของน้ำ (head) สูง ซึ่งหมายถึงความดันของน้ำมีค่าสูงมาก โครงสร้างการออกแบบของกังหันประเภทนี้ช่วยให้สามารถแปลงพลังงานจลน์ของน้ำไปเป็นพลังงานกลได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยอาศัยแรงจากลำน้ำที่พุ่งออกมากระทบใบพัดกังหัน ส่งผลให้มีอัตราประสิทธิภาพสูงเป็นพิเศษ โดยเฉพาะในพื้นที่ที่มีความชันของภูมิประเทศสูง ความสามารถของกังหันแบบแรงกระแทกในการทำงานภายใต้สภาวะการไหลของน้ำที่เปลี่ยนแปลงได้โดยไม่สูญเสียประสิทธิภาพอย่างมีนัยสำคัญ ทำให้เหมาะสำหรับใช้งานในสภาพแวดล้อมที่ปริมาณน้ำมีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ในทางกลับกัน กังหันแบบปฏิกิริยา ซึ่งรวมถึงกังหันฟรานซิส (Francis turbine) และกังหันคาปลัน (Kaplan turbine) ถูกออกแบบมาเพื่อใช้งานในระบบที่มีความสูงของน้ำระดับต่ำถึงปานกลาง