الف. تأثیر عوامل محیطی بر عملکرد واحد
ستهای دیزلی ژنراتور در محیطهای آبوهوایی مختلف مستعد تداخل ناشی از عوامل خارجی مختلفی هستند:
نیاز به اقدامات محافظتی هدفمند وجود دارد.
ب. ترکیب اصلی و قطعات کمکی واحد
۱. قطعات اصلی
موتور دیزل، ژنراتور و کنترلر بهصورت هماهنگ کار میکنند تا تبدیل انرژی مکانیکی به انرژی الکتریکی و خروجی پایدار آن را امکانپذیر سازند.
۲. اجزای کمکی
شامل پایه، مخزن سوخت پایه، رادیاتور، مخزن آب، پد جلوگیری از بازگشت، پوشش عایق صوتی، سیلنسِر، جعبه بیصدا و غیره. این اجزا بهطور جداگانه وظایفی نظیر تکیهگاه ثابت، ذخیره سوخت، دفع حرارت و خنککنندگی، جذب ضربه و کاهش نویز را بر عهده دارند و از اینرو پایداری عملیاتی و انطباقپذیری کلی دستگاه را تضمین میکنند.
III. مشخصات مربوط به سطح نویز
سطح نویز تأثیر قابلتوجهی بر محیط کار و سلامت انسان دارد. استانداردهای خاص آن به شرح زیر است:
برای اطمینان از ایمنی و راحتی در هنگام استفاده، توصیه میشود:
IV. اهداف اصلی کار موازی
۱. گسترش ظرفیت تأمین انرژی
با اتصال موازی چندین واحد، توان کلی تأمینکننده برق را میتوان بهصورت انعطافپذیر بر اساس نیاز واقعی به برق افزایش داد تا با سناریوهای مصرف برق در مقیاس بزرگ سازگار شود.
۲. بهبود قابلیت اطمینان تأمین برق
دستیابی به تأمین برق بدون وقفه. هنگامی که یکی از واحدها دچار خرابی شود یا نیاز به تعمیر و نگهداری داشته باشد، واحدهای دیگر میتوانند بهصورت نامحسوس جایگزین آن شوند و از زیانهای ناشی از قطع برق جلوگیری کنند.
پنجم. روش محاسبه مصرف سوخت
فرمول محاسبه مصرف سوخت (واحد: لیتر بر ساعت) به شرح زیر است:
مصرف سوخت (لیتر بر ساعت) = توان نامی موتور دیزل (کیلووات) × نرخ مصرف سوخت (گرم بر کیلوواتساعت) ÷ ۱۰۰۰ ÷ ۰٫۸۴
تذکر: چگالی دیزل ۰# در این فرمول برابر با ۰٫۸۴ کیلوگرم بر لیتر است. در محاسبات عملی، باید تنظیمات لازم بر اساس چگالی استاندارد مربوط به نوع دیزل مورد استفاده انجام شود تا نتایج دقیق حاصل گردد.
ششم. خطرات بار اضافی طولانیمدت
در طول کارکرد دستگاه، معمولاً اضافهبار شدن مجاز نیست و تنها اضافهبار کوتاهمدت و جزئی قابل تحمل است. اگر مدت زمان اضافهبار بیش از حد طولانی باشد (از محدوده توان نامی فراتر رود)، مشکلات زیر ممکن است رخ دهد:
VII. روشهای استفاده و اقدامات حفاظتی در محیطهای خاص
1. حفاظت باتریهای ذخیرهسازی انرژی بالا
هنگامی که دستگاه از باتریهای ذخیرهسازی انرژی بالا استفاده میکند، باید تمرکز اصلی بر حفاظت عایقبندی حرارتی باشد:
در محیطهای با دمای پایین، باید از گرمکنهای سوخت یا گرمکنهای الکتریکی برای پیشگرمکردن آب خنککننده، سوخت و روغن روانکار موتور سرد استفاده کرد تا افزایش کلی دمای موتور تضمین شده و راهاندازی بدون مشکل آن امکانپذیر باشد؛
هنگامی که دمای اتاق کمتر از ۴°C نباشد، باید یک گرمکن مایع خنککننده نصب شود تا دمای بدنه موتور بالاتر از ۳۲°C حفظ شود و از آسیب قطعات ناشی از دماهای پایین جلوگیری گردد.
از روغن روانکاری ویژه دمای پایین برای کاهش ویسکوزیته روغن، بهبود جریانپذیری و کاهش مقاومت اصطکاک داخلی مایع استفاده کنید. این امر تأمین روانکاری کافی تمامی قطعات موتور را تضمین کرده و از بروز خرابیها ناشی از روانکاری نامناسب در دماهای پایین جلوگیری میکند.
هنگامی که موتور مجهز به واحد (بهویژه موتورهای با ورودی طبیعی) در مناطق فرازی بهکار گرفته میشود، هوای رقیق باعث احتراق ناکافی سوخت شده و منجر به افت توان میگردد. بهطور کلی، برای هر افزایش ۳۰۰ متری در ارتفاع، افت توان حدود ۳٪ است.
بنابراین، هنگام استفاده در مناطق فرازی، توان عملیاتی واحد باید کاهش یابد تا از انتشار دود و مصرف بیشازحد سوخت جلوگیری شود و عملکرد پایدار واحد تضمین گردد.